شهر و آدم هاش!

تو مبانی شهرسازی بحثی بود به اسم Genius Loci که من البته اول نفهمیدمش چون تو  معنی این کلمه لاتین گیر کردم! یه کم بعد که کسی بهم گفت معنی اش میشه "روح‌ مکان" و با گوش دادن به حرف های استاد و فکر کردن به تمام جاهایی که بوده ام و زندگی کرده ام -به خصوص تهران با رشد عجیب و قریب اش- دو زاری ام افتاد!

هر کسی محیط اش رو با رفتارش تعریف می کنه و دوستان و البته مگسان دور شیرینی با این تعریف به دورت جمع میشن و میان و میرن...این در مورد شهر و ساکنین اش هم صدق می کنه و "روح‌ مکان" یعنی این که بافت شهر به عنوان محل زندگی ساکنین اش ظرفی اه که به انسان ها شکل و جهت یابی میده...

تو این شهر مصنوعی که الان توش زندگی میکنم و تا ١٠ سال پیش صحرا بوده و الان تجمع یه سری ساختمون و بزرگراه و مرکز خرید و رستوران اه به اسم "شهر" که نه روح داره و نه زیباست -مگه این که بزک روسپیان رو زیبایی بدونه کسی!- یه سری آدم مصنوعی با اخلاق مصنوعی تر و روابط از اون هم مصنوعی تر دور هم جمع شده اند و جشن "زندگی" گرفته اند!

/ 2 نظر / 9 بازدید
فاطمه

چه تعریف و تحلیل شسته رفته ای کردی . ما به فضا و مکان روح میدیم . و اگه این چهار چوب سیمانی برامو ن سنگین بیاد یعنی از جنسش نیستیم. از جنس خطوط متقاطع متظاهر کساییکه می بینی خیلی میتونند با این نوع معماری رابطه بگیرند . یعنی خب شاید از جنسش هستند . ایکاش چیزی به اسم معماری این روزها وجود داشت حتی تو گیلان این روزها ساختمان سازی میکنند . ساختمانهایی که نه تنها شباهتی به معماری گیلک نداره بلکه کپی برداری هم نوعانش در تهرانه . با اینهمه رطوبت چند سال دیگه این ساختمونا به چه روزگاری بیافتند معلوم نیست. نمیدانم نمیدانم نمیدانم شاید این وسواس نگاه بچه های قدیم هست که دوست داره همه چیز متعلق و سازگار با وجودش باشه. [لبخند]