رویای فردا!

یک صخره

            باران

                        و صیقل قطره های نرم چشمانت!                                           

یک ساقه

            آفتاب

                       و رویش درختی از دل مرداب!

مشتی گل

             کوزه ای آفریده از میان انگشتانت

                                                       تا تشنگی دیگر کابوسی بیش نباشد...

/ 2 نظر / 10 بازدید
روح هستی

مهیار عزیز.. چقدر از خوندن وبلاگت لذت بردم..چیزای زیادی واسه تازه کردن روح آدم وجود داره.. شعرات.. موسیقی ها... و حتی قصه عشقهایی که ازشون دور بشی... روزگار خوش [گل][دست]

فاطمه

تشنه که باشی همینجور مثل شگفتی کوزه میسازی و اب میجوری [ناراحت]