عاشقانه

آن که کی گوید دوستت می دارم،

خنیاگر غمگینی ست،

که آوازش را از دست داده است.

                                            ای کاش عشق را،

                                            زبان سخن بود.

 

هزار کاکلی شاد

در چشمان توست؛

هزار قناری خاموش ،

در گلوی من.

                                           عشق را، ای کاش

                                           زبان سخن بود.

 

آن که می گوید دوستت می دارم،

دل اندهگین شبی ست،

که مهتابش را می جوید.

                                          ای کاش عشق را،

                                          زبان سخن بود.

 

هزار آفتاب خندان در خرام توست؛

هزار ستاره ی گریان،

در تمنای من.

                                           عشق را،

                                           ای کاش، زبان سخن بود.

/ 0 نظر / 14 بازدید